Oorsprong en geschiedenis

De Maine Coon is een ras uit Noord Amerika. Oorspronkelijk vermoed men dat hij afkomstig is uit Maine, één van de staten die samen nieuw Engeland vormen. Dit verklaart het eerste deel van zijn naam, Maine. Coon is het tweede deel van zijn  naam en dat komt omdat uit een popmulaire verhaal dat hij een product zou zijn uit een halfwilde huiskat en een wasbeer (Raccoon). Hoewel een Tabby Maine Coon  met zijn gestreepte volle staart wel iets weg heeft van een wasbeer, is dit een verzinsel, daar dit biologisch onmogelijk is.

Maine Coons zijn al vanaf 1895 op verschillende kattenshows in Amerika te zien geweest.  De Maine Coon was destijds een populair ras totdat de Engelsen de Perzische langhaar in Amerika introduceerden. Vanaf die tijd werd de Maine Coon niet meer aangetroffen op kattenshows, maar als huisdier en verdelger van schadelijke ongedierte bleef het ras voornamelijk in en rond de staat Maine, onverminderd populair.

Karakter
Onder het misschien wat wilde uiterlijk van de Maine Coon verbergt zich een aanhankelijke kat met een zeer tolerant karakter. Hij is niet opdringerig, maar wel speels (sommigen apporteren ook) en zijn ontzettend intelligent. Hij is van nature rustig en heeft bijna altijd een goed humeur. Hij gebruikt zijn nagels niet gauw en liever loopt hij een blokje om dan te gaan vechten. Een Maine Coon hoor je bijna niet mauwen, ze hebben een zacht stemgeluid. Katers durven meer dan poezen, ze zijn wat terughoudender en zeker tegenover vreemden. Zoals u al eerder hebt gelezen is de vacht makkelijk te onderhouden.

Uiterlijk
De Maine Coon wordt de grootste kattenras die als huisdier wordt gehouden genoemd. Hun gewicht bedraagt tussen de 5 en 8 kilo. Ook al zul je wel enkele zwaardere tegenkomen. Katers zijn forser dan poezen. De Maine Coon ontwikkelt zich langzaam, ze zijn pas met een jaar of 4 à 5 volwassen. Dan hebben ze ook hun uiteindelijke type en vacht bereikt. Door hun vacht, hoge poten en lange volle staart zijn ze een nogal imposante verschijning en geven ze een goed gespierde, stevige en krachtige indruk. De snuit is vierkant met een lichte welving in de neus, ze hebben grote oren met haarpluizen eruit en graag gezien wordt hun pluimpjes aan de punten. De kop wordt omlijst met een kraag. Op de kop, schouders en poten is de vacht dicht en kort maar wordt geleidelijk langer langs de rug en de flanken, de achterpoten is enigszins ruig met vol behaarde broek en lang buikhaar.

De Maine Coon is geschikt voor alle jaargetijden. Het bijzondere is dat zijn lange pluimstaart wordt gebruikt om voeten en oren warm te houden als ze zich helemaal oprollen. 

Kleuren
Hoewel browntabby de meest populaire kleur is, zijn bij de Maine Coon vrijwel alle kleuren mogelijk. Alleen de kleuren lilac en chocolate en de Siamese point - aftekening zijn niet toegestaan. Afhankelijk of de kat tabby, effen, blauw of zilver is, voelt de vacht stugger of zachter aan. De volgende twee vachtpatronen zijn toegestaan: gemarmerd, ook wel 'classic' of 'blotched' genoemd en gestreept, ook wel 'mackerel' genoemd, tevens is effen mogelijk. Hoewel de Maine Coon goed binnenshuis gehouden kan worden, heeft hij het liefst een uitloop naar buiten.

Voorwaarden
De Maine Coon mag niet met andere rassen gekruist worden.
Als u een Maine Coon koopt, let er dan op dat er op de stamboom bij elke voorouder MC staat en geen ander ras.

Gewicht van een volwassen Maine Coon bedraagt tussen de 5 en 7 kg. Alhoewel sommige katers soms 9 kg kunnen wegen.